تورک میلتی
اونو آرتیق تانیماق اوچون یوخاریداکی لینکه گئده بیلرسینیز.
دوستان متن حاضر انگلیسی نقل قول از لینک
http://elderofziyon.blogspot.com/2009/02/transcript-of-peres-speech-at-world.html
نقل شده است. و برای انتقال احساسات در گفتار متکلمین بصورت محاوره ایی ترجمه شده است. در ترجمه گفتار اردوغان علاوه بر متن به گفتار خود ایشان که در دسترس بود رجوع و برخی تغییرات به آن داده شد. زیرا ترجمه انگلیسی گفتار ایشان اشتباهاتی داشت که حمل بر عدم آشنایی کامل مترجم انگلیسی آن گردید.
Here is the transcript I found it at EoZ.
Well, thank you Mr. Chairman, I heard the distinguished speakers talking about Israel and I couldn’t recognize the picture of the country that they know. I want to tell the beginning. It’s very difficult when a democratic country has to confront an illegal terroristic group. Whatever we do is being photographed; whatever they do, nobody sees. For example, when you throw a rocket on a settlement in Israel, it’s not being photographed. You cannot see the mother trying to defend her child the whole night, and their sleepless night. Did you ever see on television a sleepless night?
خوب، متشکرم آقای رئیس، متوجه شدم سخنرانان در باره اسرائیل صحبت میکنند و من نتوانستم تصیری که از کشوری که آنها می شناسند تشخیص دهم. میخوام شروع مسئله را بگم. خیلی مشکل میشه وقتی یک کشور دموکراتیک مجبور میشه با یک گروه تروریستی مقابله کنه. هر چه میکنیم تصیر شده؛ هر چی اونا میکنن کسی ندیده. مثلا وقتی شما راکت پرت کنین به یک منطقه مسکونی تو اسرائیل کسی فیلمبرداریش نمیکنه. شما نیمتونین ببینین مادری تمام شب داره تلاش میکنه از بچه اش دفاع کنه، و نمیتونین شب بیخوابی اونو ببینین. شما تا حالا شب بیخوابی تو تلویزیون دیدین؟
I must respect for you Mr. Prime Minister, but I must put things as they really are.
احترام شما جناب نخست وزیر بر من واجبه امام باید همه چیزو اون طور که هست نشون بدم.
Let me start with democracy. First of all, who was elected by the Palestinians, but Mr. Abbas, who is called Abu Mazen. Sixty-two percent of the Palestinians voted for him to be the President of the Palestinian people, and we negotiate with him. Hamas participated in the elections but have a very unique idea about democracy. They think a democracy is a story of one day in four years you go through the election. After the elections you can start to shoot and kill and threaten. Finished. Democracy is not a matter of elections. It is a civilization and I want to conflict to your words by quoting from the Hamas; I won’t be going to interrupt the stories? But Hamas concerns us; Hamas published a charter; let me just read two lines, three lines from it, from the Hamas Charter. “The day of judgment will not come about until the Muslims kill the Jews, when the Jews will hide behind stones and trees, there is no solution for peace initiative, proposals, international conferences are all a waste of time.” This is an official charter. I don’t know about which Hamas you are talking?
اجازه بدین از دموکراسی شروع کنم. اول از همه جز آقای عباس، که ابو ماذن بهش میگن کی توسط فلسطینیا انتخاب شد؟ 62 درصد فلسطینیا بهش رای دادن که رئیس جمهورمردم فلسطینی بشه، و ما باهاش مذاکره کردیم. حماس در انتخابات شرکت کرد اما ایده منحصر به فردی در مورد دموکراسی داره. اونا فکر میکنن دموکراسی قصه یک روزییه در چهار سالی که در اون حرکت میکنی. بعد از انتخابات میتونی شروع کنی به شلیک و کشتن و تهدید. تموم شد. دموکراسی تنها انتخابات نیست. اون یه تمدنه و من میخوام با نقل قولی از حماس به حرفهای شما بتازم؛ نمیخوام بپرم وسط قصه ها و قطعشون کنم؟ اما حماس داره نگرونموم میکنه؛ حماس فرمانی رو منتشر کرد؛ اجازه بدین فقط دو خط ازسه خط فرمان حماس رو بخونم. "قیامت قبل از اینکه مسلمین یهودیها را بکشن فرا نخواهد رسید، زمانیکه یهودیا بین سنگا و درختا مخفی خواهند شد، هیچ راه حلی برای ابتکار صلح وجود نداره، پیشنهادا، کنفرانسهای بین المللی همه وقت تلف کردنه." این یک فرمان رسمیه. نمیدونم شما راجع به کدوم حماس صحبت میکنین؟
Now about the proportions. In the last eight years, well I mean, I hate to say it, but since you mentioned it, let me give the other picture, too. Israel lost hundred, thousand hundred sixty-seven lives from terrorists, eight thousand five hundred were wounded. It wasn’t done in twenty days, it was done in several years. We restrained all the time. And then since the last four years when Hamas took over Gaza, 5500 rockets, and 4000 mortars, shells were fired upon civilian life in Israel at random: they didn’t care if it was a kindergarten, if it’s a [ ]we didn’t answer. For that reason, the ceasefire idea, Mr. Prime Minister, was very strange in our views. We never started fire. And we told the Palestinians time and again, “Don’t fire, and there won’t be fire; we are not doing we never started!” And who broke…and oh by the way, we didn’t have a formal agreement about the ceasefire, they announced, and the Palestinians said, “It’s over.” They broke it. And when the Prime Minister was at your place four days before the operations started, the government of Israel didn’t yet to decide to take actions against it.
حالا بییم سر مقایسه ها. در 8 سال گذشته، خوب منظورم اینکه، خوشم نمیاد اینو بگم، اما حالا که شما بهش اشاره کردین، اجازه بدین منم یک تصویری ازش بدم. اسرائیل صد، هزار و صد و شصت و هفت نفر جان باختن و هشت هزار و پانصد نفر زخمی شدند. این توی 20 روز اتفاق نیفتاد، این طی چند سال اتفاق افتاد. ما همیشه خویشتنداری کردیم. و بعد از 6 سال گذشته که حماس غزه رو بدست گرفت، 5500 راکت راکت و 4000 خمپاره، و گلوله بیهدف شلیک کردن بر زندگی مردم غیر نظامی توی اسرائیل: اصلا هم اهمیت ندادن که ممکنه کودکستانی باشه، اگه یه [ ] ما جوابی ندادیم. برا همین هم ایده آتش بس جناب نخست وزیر از نظر ما خیلی غریب بود. ما هرگز شلیکو شروع نکردیم. ما بدفعات و بارها به فلسطینیا گفتیم، " شلیک نکنین، شلیکی نخواهد بود؛ ما شلیک نمیکنیم هیچ وقتم ما شروع نکردیم!" و کی شکستش... و ها اتفاقا توافقنامه رسمی آتش بس هم نداشتیم، اونا اعلام کردن، و فلسطینیا گفتن "تموم شد". اونا شکستنش. و وقتی نخست وزیر 4 روز قبل از شرع عملیات جای شما بود، دولت اسرائیل هنوز تصمیم نگرفته بود علیه اون وارد عمل بشه.
Now let me… I want you to listen because you watch all of your television, I can understand your feelings.
حالا اجازه بدین... میخوام بهم گوش کنین چون شما همه رو از تلویزیونتون دیدین، من احساسات شما رو درک میکنم.
Israel left Gaza completely, no occupation. We took out all of our soldiers from Gaza, all of our civilians. People are talking about settlements, we took out from Gaza all the settlements and all the settlers, fifteen thousand of them. Nobody forced us, it was our own choice. We had to mobilize forty-five thousand policemen to bring them back home, at the cost of 2.5 billion dollars.
اسرائیل غزه رو کاملا ترک کرد، اشغالی در کار نیست. ما همه سربازامونو از غزه خارج کردیم، همه غیر نظامی هامونو. مردم دارن راجع به مناطق مسکونی صحبت میکنن، ما همه مناطق مسکونی و ساکناشو از غزه خارج کردیم، 15 هزار نفرشونو. کسی مجبورمون نکرد، بخواست خودمون بود. مجبور بودیم 45 هزار پلیس بسیج کنیم که اونا رو به خونه برگدونن، با هزینه 5/2 میلیارد دلار.
I want to understand why did they fight rockets against us? What for? There was not any siege against Gaza. All the passages were open. Not only that, we participated in investing money in Gaza, to develop a, an agriculture. We at Peres Center, we ourselves put in twenty thousand dollars, twenty million dollars, sorry, to build green houses, to develop strawberries, the export of strawberries, excellent strawberries, flowers.
میخوام بدونم برا چی اونا راکت بما شلیک میکنن؟ برای چی؟ هیچ محاصره ای علیه غزه وجود نداشت. همه گذرگاها باز بود. تنها اون نبود ما شروع به سرمایه گذاری پول در غزه مشارکت کردیم، برا توسعه کشاورزی. ما تو مرکز پرز، ما خودمون 20 هزار دلار پول گذاشتیم، 20 میلیون دلار، ببخشین، خونه های سبز ساخته بشه، توت فرنگی توسعه پیدا کنه، صادرات توت فرنگی، توت فرنگی های عالی، گلها.
Jimmy Wolfensohn who was representative of the Quartet, took from his own pocket 5 million dollars to participate in it. They destroyed it. Why? They bombed all the passages. Why? Why did they fire at us, what did they want?” We didn’t occupy, there was never a day of starvation in Gaza! By the way, Israel is the supplier of water daily to Gaza, Israel is the supplier of fuel to Gaza, the only thing we didn’t permit to bring in was rockets from Iran! And they build tunnels to do it! And you know, we also have women and children, and they want to sleep at night. Do you know what it means, every day, almost hundred rockets falling at random, a million people have had to be under shelter. They came to the government and said “What happened to you? We want have security, why do you permit to happen it? ” And I want anyone telling me, clearly, what were the reasons for the attack? What were the purposes of the attack? Peace? We make peace with Egypt, not by arms, by agreement and negotiation, and we met all of the requests of Egypt. We made peace with Jordan the same, we gave back all the land and all the water. We opened with the Palestinians, and we told them, that we are for a Palestinian state, I started in Oslo, against the majority maybe, of our people that didn’t agree And all the time, you know Mr. Prime Minister, while you have had to wait, because many busses that came from the West Bank to Jerusalem were full of dynamite. I was then Prime Minister, I saw it with my own eyes, the Blood and the bodies. You know, I don’t have to watch television, and when I came in there were thousands of people shouting at me “Traitor, killer, look at what you did to us!” You must, there are many details you have to know. Israel is sixty-years old, do you know any other country, that in sixty-years has had to go through seven wars, two Intifadas, an ongoing boycott? What, why? And in spite of it, we made peace with Egypt. I have the highest respect for President Mubarak. By the way, President Mubarak accused Hamas, not us. And President Mubarak knows the situation not less as you Mr. Prime Minister. And President Abbas knows the situation not less than you do, and he accused Hamas not us. And then mothers and children came to the government and asked what will happen? A million people every night have had to hide themselves in shelters, mothers with sleepless nights, what do you really mean? By the way, I have never saw anyone demonstrating against those missiles! That was ok Nobody said a word. And we didn’t answer, a day in and a day out, a year in a year out, there’s a limit to it.
جیمی وولفنسون که نماینده کوارتت بود 5 میلیون دلار از جیبش گذاشت که تو اون مشارکت کنه. اونا ویرونش کردن. چرا؟ اونا تمام گذرگاهها را بمب گذاشتن. چرا؟ چرا اونا بما شلیک کردن، چی میخواستن؟" ما اشغال نکردیم، هرگز یک روز گرسنگی تو غزه نبود! اتفاقا اسرائیل تامین کننده آب روزانه غزه است، اسرائیل تامین کننده سوخت غزه است، تنها چیزی که اجازه ندادیم بیارن تو، راکت ها ایرانی بودن! و اونا برای اینکار تونل ساختن! و میدونین، ما هم زن و بچه داریم، و میخوایم شب بخوابیم. میدونین این یعنی چی، هر روز، نزدیک 100 راکت بیهدف میفته، یک میلیون نفر مجبورن زیر پناهگاهاه باشن. مراجعه کردن به دولت و گفتن "چتون شده؟ ما میخوایم امنیت داشته باشیم، چرا اجازه میدین اینطور بشه؟" و من میخوام یکی بهم بگه، واضح، دلایل حمله چی بوده؟ اهداف این حمله چی بوده؟ صلح؟ ما با مصر صلح میکنیم، نه با سلاحها، با توافقنامه و مذاکره، و ما تمام خواستای مصرو برآورده کردیم. ما با اردن هم همینطوری صلح کردیم، ما تمام سرزمین و تمام آب رو پس دادیم. ما [باب مذاکره] رو با فلسطینیا باز کردیم، و بهشون گفتیم، ما طرفدار دولت فلسطینی هستیم، من در اسلو شروع کردم، شاید در مقابل اکثریت مردممان که موافق نبودن. و همیشه میدونین آقای نخست وزیر، وقتی مجبورین منتظر باشین، اتوبوسایی که از کرانه غربی میان اورشلیم پر دینامیت بودن. من نخست وزیر بودم، من با چشمای خودم دیدم، خون و جنازه ها رو. میدونین من مجبور نیستم تلویزیون تماشا کنم، و وقتی من اومدم تو اونجا هزاران نفر بطرفم شلیک میکردن "خائن، قاتل، ببین با ما چیکار کردی!" شما باید جزئیات زیادی هست که باید بدونین. اسرائیل 60 سال داره، هیچ کشور دیکه ایی رو میشناسین که توی 60 سال مجبور بشه 7 بار درگیر جنگ بشه، دو تا انتفاضه، یه بایکوت مداوم؟ چی، چرا؟ و با اینحال ما با مصر سلح کردیم. من بیشترین احترام را به آقای مبارک قائلم. اتفاقا رئیس جمهور مبارک حماس رو متهم کرد نه مارو. و رئیس جمهور مبارک وضعیت را کمتر از شما جناب نخست وزیر نمیدونن. و رئیس جمهور عباس وضعیت رو کمتر از شما نمیدونن که حماس رو متهم کرد نه ما رو. و بعد مادران و بچه ها مراجعه کردن به دولت و پرسیدن چی خواهد شد؟ یک میلیون نفر مجبورا هر شب تو پناهگاهها مخفی بشن، مادرا با شبهای بیخوابی، واقعا منظور شما چیه؟ اتفاقا من هرگز ندیدم کسی علیه اون موشکها اعتراضی بکنه! اون درسته. کسی حرفی نزد. و ما پاسخی ندادیم، روز اومد و رفت، سال اومد و رفت، هرچی هم حدی داره.
And by the way, I have much respect for the Secretary General, he used to be and I hope we’re still a friend, I appreciate very much the Arab initiative, but there is a problem in it, I don’t want to hide it. The problem is not the Arab world, the problem is the Iranian ambition to govern the Middle East. They supplied the rockets to Hezbollah, they supplied the rockets to Hamas, they are controversially the Arab making, and you know we didn’t have a choice. The leader of Hezbollah, Nasrallah says: “Would I know that Israel will react so strongly, we wouldn’t have started”. Thank you very much. And then come the Mashaal, the leader of Hamas and said: “Israel reacted too strongly.” What did you expect us to do, I don’t understand? What would any country do? What would you do if it you would happen in Istanbul every night ten rockets, a hundred rockets?
و اتفاقا به آقای دبیرکل هم خیلی احترام قائلم، ایشون دوت من بودن و امیدوارم هنوزم باشن. مسئله جهان عرب نیست، مسئله جاه طلبی ایران هست که میخواد بر خاورمیانه حکومت کنه. اونا به حزب الله راکت دادند، به حماس راکت دادن، اونا با مباحثه به عرب سازی شروع کردن، و شما میدونین ما چاره ایی نداریم. رهبر حزب الله میگه: "من میدونم که اسرائیل حتما عکس العمل بسیار قوی نشنان خواهد داد، ما شروع نکردیم." متشکرم. و بعد مشعل اومد، رهبر حماس و گفت: "اسرائیل عکس العمل بیش از حد قوی نشان داد". متوجه نمیشم انتظار داشتین ما چکار کنیم؟ هر کشوری چکار میکنه؟ شما چکار میکردین اگه این اتفاق تو استانبول می افتاد هر شب دهها راکت، صدها راکت؟
And we never gave up, all my life as you said, Mr. Chairman, I appreciate it, I am fighting for peace, what we did is not…the thing that we wanted to do… It’s not our choice, our choice is peace. What we did is because the lack of a choice, we were threatened with a choice. Would you vote for such a convention, to kill the Jews? OK, those are words, but to kill the Jews and send rockets to kill them. What you want us to do? We started to negotiate with Mr. Arafat, with much respect, it wasn’t simple. The PLO was in the beginning a terroristic organization. Mr. Arafat agreed to stop terror and go on to negotiations. By the way, what ever was achieved peacefully, positively, was achieved not by rockets, not by force, not by power, but by negotiations. It takes time, it takes time. It’s a very complicated country. It’s a small country with three religions, with a lot of history. With different ethnicities, it’s not simple. We made peace, once, twice, now we are negotiating with the Palestinians. There was a crisis among the Palestinians, we don’t intend to be the one that decide that the Palestinians be united or not. As long as Hamas did not rebel against the Fatah, it was not our business, we didn’t say a word.
و ما هرگز دست نکشیدیم، تمام زندگیم همانطور که شما گفتین آقای رئیس بهش بها دادم، من برای صلح مبارزه میکنم، هر چی کردیم چیزایی نبوده... که میخواستیم بکنیم...این خواست ما نبوده، خواست ما صلح بوده. ما این کارو کردیم چون چاره ایی نبود، ما از طرف خواست دیگه متهدید میشدیم. آیا شما بچنین میثاقی رای میدادید، کشتن یهودیا؟ باشه، اینها حرفه، اما کشتن یهودیا و شلیک راکت برای کشتن اونا. شما میخواین ما چکار کنیم؟ ما شروع بهمذاکره باآقای عرفات کردیم، با احترام زیاد ساده نبود. سازمان آزادی بخش فلسطین در شروع یک سازمان تروریستی بود. آقای عرفات موافقت کرد ترور رو متوقف کنه و به مذاکره ادامه بده. اتفاقا انچه بطور صلح آمیز و مثبت بدست آمده بود با راکت بدست نیامد، نه با زور و نه با قدرت، فقط با مذاکرات. وقت گیر هست، زمان میبرد. کشور پیچیده ایی ست. کشور کوچکی است با سه مذهب، با تاریخی زیاد. با قویتهای متفاوت، ساده نیست. ما صلح کردیم، یک بار، دو بار، حالا با فلسطینیا مذاکره میکنیم. بین فلسطینیها یک بحرانی هست، ما نمیخواهیم طرفی باشیم که تصمیم بگیریم فلسطینی ها متحد باشن یا نه. تا زمانی که حماس علیه فتح نمیجنگید به ما مربوط نمیشد، ما یک کلمه نگفیتم.
You know what? I am talking about Israel, look what the people, of the Palestinian people, the Secretary General of Fatah is saying about Hamas, three days ago.His name is Yasser Abd Rabbo, a Palestinian, a secretary general of the PLO, of the executive committee, and I quote him, I quote him three days ago: “Hamas has turned Gaza, Gaza schools and mosques, all universities into centers of detention, interrogation and torture and torture. Dozens have been shot in their legs, beaten savagely, and had their bones broken, broken. Hamas plundered trucks bringing …and distributes it only to…the food.. only to the supporters of their movement.” They didn’t give the food to the people of Fatah. They killed hundred leaders of Fatah in full daylight. They throw them from the roofs. What do you really mean? Is that the matter of definitions? Israel does not want to shoot anybody, for us all children are as important as one can think of. I created the Peres Center, all the money we have collected went to the cure of children. Palestinian children. They didn’t have insurance, they didn’t have hospitals, in five years we have brought to Israel 5500 Palestinian children and their mothers to be cured. By the way, there is no hospital today in Israel that does not have Arab doctors, so the children can communicate with the doctors in the Israeli hospitals. That is our choice, to touch a child. But if you put a child, if you put bombs in the kindergarten, and if you hide yourselves behind innocent families, and before we shell, we, before we try to shell anybody, we try and telephone the people, we say, please leave the place. We don’t want to hurt you. We made during those twenty days, 250,000 telephone calls before we shoot. What could we do, what was our choice? And what would any government do?
میدونین چیه؟ من دارم راجع به اسرائیل صحبت میکنم، نگاه کنین مردم چی میگن، مردم فلسطین، دبیرکل فتح سه روز پیش در مورد حماس چه میگوید. اسمش یسار عبدالربو است، یه فلسطینی، دبیرکل سازمان آزادی بخش فلسطین، از کمیته اجرایی، و من از وی نقل قول میکنم، من سه روز پیش از وی نقل قول میکنم: " حماس غزه رو عوض کرد، مدارس و مساجد، تمام دانشگاهها غزه رو به مراکز بازداشت، بازجویی و شکنجه و شکنجه [تبدیل کرده]. دهها نفر از ناحیه پا هدف گلوله قرار گرفته اند، وحشیانه کتک خورده اند، و استخوانهایشان خورد شده و شکسته. حماس کامیونهایی را که غذا می آوردن مصادره کرده...و غذا رو فقط بین حامیان حرکتشون توزیع میکند." اونا به افراد فتح غذا ندادند. اونا صدها نفر از رهبران فتح در روز روشن کشتن. اونا رو از پشت بامها پایین پرت کردن. واقعا منظورتون چیه؟ آیا موضوع فقط مربوط به تعریفات میشه؟ اسرائیل نمیخواد به کسی شلیک کنه، برا ما تمام بچه ها همونقدر که که یکی فکرش بکنه اهمیت دارن. من مرکز پرز را درست کردم، تمام پولی را که جمع کرده ایم صرف درمان بچه ها کردیم. بچه های فلسطینی. اونا بیمه نداشتن، بیمارستان نداشتن، ظرف پنچ سال 5500 بچه فلسطینی و مادراشون به اسرائیل آورده شدن و درمان شدن. اتفاقا امروز در اسرائیل بیمارستانی نیست که دکتر عرب نداشته باشه، و تو بیمارستانهای اسرائیلی بچه ها با دکترها صحبت میکنند. این خواست ما بود که به بچه ها برسیم. اما اگه شما یه بچه رو بزاری، اگه یه بمبی رو توی یک کودکستان بزاری، واگه خودتو پشت خانواده های بیگناه پنهان کنی، و قبل از اینکه ما گلوله باران کنمیم، ما، قبل از اینکه ما کسی رو گلوله باران کنیم، ما تلاش میکنیم، به مردم تلفن میزینیم، ما میگیم، لطفا محل رو ترک کنید. ما نمیخوایم بهتون آسیبی برسانیم. ما این کارا رو تو وان 20 روز کردیم، قبل از شلیک 250000 تا تلفن زدیم. چکار میکردیم، چارهمون چی بود؟
I am very much sorry Mr. Secretary General about the United Nations’ building, according to our records, not by your knowledge, they started to shoot from there, and by the way, Europe, you bombed Kosovo, and you hit the Chinese embassy, did you want to? And hundreds of civilian people were killed in the bombing to, That’s Ok. So please, I want to speak clearly, Israel does not need a ceasefire, because we never started a bullet and we shall never do it.
آقای دبیرکل من راجع به ساختمان سازمان ملل خیلی متاسفم، طبق اسناد ما از آنجا البته نه با اطلاع شما اونا شروع به شلیک کردن، و اتفاقا اروپا، شما کوزوو را بمباران کردید، و شما سفارتخانه چین را زدید، آیا میخواستید؟ صدها نفر غیر نظامی در بمباران کشته شدن، خوب باشه. اما لطفا میخوام واضح صحبت کنم، اسرائیل نیازی به آتش بس نداره، چون شلیک یک گلوله را هم شروع نکرده و هرگز این کار رو نمیکنه.
And we shall never do it, and the minute they stop shooting there will be a ceasefire, we don’t need anything else. Every moment, every day we are not interested in fire; we are not interested in hurting or killing anybody.
و هرگز این کار رو نخواهیم کرد، و لحظه ایی که آنها شلیک رو متوقف کنن آتش بس خواهد بود، ما چیز دیگه ایی احتیاج نداریم. هر لحظه، هر روز ما علاقه ایی به آتش گشودن نداریم؛ ما علاقه ایی به آسیب زدن و کشتن کسی نداریم.
Now about the peace process. First of all I want to say that it was a great move on the side of the Secretary General of the Arab League to introduce the Arab Initiative. I think that was a very positive move in a bitter history of misunderstanding and confrontations. The problems we will facing well the following: a) we started to negotiate directly with the Palestinians. President Mubarak told me, “Look, finish you negotiations with the Palestinians we shall consider as the first move to an overall peace.” We are negotiating and I think we made headway in extremely complicated issue. They call on this issue of Jerusalem. Jerusalem is not a piece of land. Jerusalem is fire. There are three different religions and there are different streams in every religion, and people are fighting about every window, every door. It’s easy to say “make an agreement,” we are trying to find the way. We told the Palestinians that we are ready really to accept [unintelligible], which means ready to return most almost all of the land of the West Bank to them. Gaza we left completely. What is there to fight? So the ceasefire is as far as this is concerned is not a problem for us. We never started, we should never start fire and when they fired against us we replied, but after a great restrain and thousands of people were killed too. They weren’t killed in a concentrated manner. So what? It doesn’t matter.
حالا راجع به روند صلح. اول از همه میخوام بگم در جناح دبیرکل لیگ عرب برای نشان دادن پیشگامی عرب حرکت بزرگی بود. فکر میکنم حرکت بسیار مثبتی در تاریخ بد سوتفاهم و مواجهات بود. مسائل خوبی که در آن خواهیم یافت اینها هستند: الف- ما مذاکرات را مستقیما با فلسطینیها شروع کردیم. رئیس جمهور مبارک بمن گفت " ما مذاکره میکنیم و فکر کنم پیشرفت را در مسئله بشدت ایجاد کرده ایم. آنها مسئله اورشلیم را مطرح میکنند. اورشلیم یک پارچه از سرزمین نیست. اورشلیم آتش است. سه مذهب متفاوت وجود دارد و در هر مذهب جریان متفاوت وجود دارد، و مردم بخاطر هر پنجره ، هر در میجنگند. گفتن "یک توافقنامه امضا کنید" خیلی راحت است، ما سعی داریم راهی پیدا کنیم. به فلسطینیا گفتیم ما واقعا آماده ایم قبول کنیم [نامفهوم]، که معنی آن آمادگی برای برگرداندن تقریبا تمام سرزمین کرانه غربی به آنها بود.غزه رو ما کاملا ترک کردیم. چی اونجا بود که بخاطرش جنگ بشه؟ پس آتش بس تا آنجا که بما مربوط میشود برای ما مسئله ایی نبود. ما هیچ وقت شروع نکردیم، ما هرگز نباید آتش را شروع کنیم و هر وقت اوئنا بما آتش گشودند ما جواب دادیم، اما بعد از خویشتنداری زیاد و همینطور کشته شدن هزاران نفر. اونا بشکلی متمرکز کشته نشدند. اما که چی؟ مسئله ایی نیست.
I think that what we have to do, and by the way I’m for the restoration of Gaza, we have nothing there wasn’t a day that we didn’t supply water and oil. I personally read every week a report about the humanitarian situation in Gaza. If something is missing the government and myself we’re intervening to make sure there will be fuel and food. The tragedy of Gaza is not Israel, it’s Hamas, who decreed a dictatorship, a very ugly one and they build the problem of the crossing, now is not because we want to control the supply of food or building material or medical. They build a tunnels to bring in those missiles and they build an underground system of tunnels, well by the way the leaders hide themselves there and they forgot the people. I think, yes, we would like to see Gaza flourishing- Gaza is a small place with an intelligent people. When I started to talk with Mr. Arafat we took as an example Singapore. Gaza together with the West Bank are nine times larger than Singapore and Singapore there are more people than in Gaza and the West Bank. Today the problem is not land but really education and Gaza is not our enemy, and the people in Gaza are not our enemies, and we want to live with them in peace. We don’t have hatred and we don’t have plans for that reason we left Gaza and we are for restoring the life in Gaza but without dictators and without shooting not only us but the people of Fatah…
فکر کنم کاری که ما باید بکنیم و اتفاقا من علاقه مند احیای غزه هستم، ما چیزی نداریم اونجا روزی نبوده که ما غذا و سوخت نداده باشیم. من شخصا گزارشی هفتگی در مورد انسان دوستها در غزه میخوانم. اگه چیزی از قلم بیفته دولت و خودم همه مداخله میکنیم که مطمئن شویم غذا و سوخت باشه. تراژدی غزه اسرائیل نیست، حماس است، دیکتاتوری را حاکم کرده، یک نوع زشت اونو و اونا مشکل عبور را درست میکنند، حالا حالا نیست چون ما میخوایم تامین غذا یا ساختمان مواد و دارو را کنترل کنیم. اوان تونل میسازند که اون موشکا رو بیارن تو و اوان سیستم تونلهای زیر زمینی را میسازند، خوب اتفاقا رهبرا خودشونو پنهان میکنن و مردم رو فراموش میکنن. فکر کنم، بله، ما دوست داریم ببینیم غزه رشد کنه- غزه مکان کوچکی با مردمی عاقل است. من وقتی شروع به گفتگو با آقای عرفات کردم ما مثال گرفتیم سنگاپور رو، غزه با کرانه غربی 9 برابر بزرگتر از سنگاپوره و تو سنگاپور مردم بیشتری نسبت به غزه و کرانه غربی هست. امروز واقعا هیچ مشکلی جز آموزش وجود نداره و غزه دشمنما نیست، و مردم توی غزه دشمن ما نیستن، و ما میخوایم با اونا در صلح زندگی کنیم. در ما نفرتی نیست و ما هیچ نقشه نداریم برای همین هم از غزه خارج شدیم و ما طرفدار احیای زندگی در غزه هستیمر اما بدون دیکتاتورها و بدون شلیک نه تنها ما بلکه به افراد فتح هم همینطور...
Moderator: We might end there… Just one minute
ناظم: ممکنه همونجا تموم کنیم... یه لحظه
Shimon Peres: And then want to renew negotiations with the authorized Palestinian authority. We made headway. We want to start right away, we want to do it with the Quartet, we want to do it straight away, we don’t want to waste time. Our aim is peace not war and when we win a war we don’t consider it as a victory. For us victory is peace not war. We have power we should never use power unless we don’t have another choice and when we have a choice we want peace and I think that Hezbollah has learnt the lesson they stop shooting, nobody stop them to shoot but our reaction. I hope that Hamas will also have lesson they will stop shooting and start talking everything that we can achieve is by talking not by shooting and that was and that is and that will remain the position of Israel.
Thank you sir.
شیمون پرز: و بعد مذاکرات را با مقامات مشروع فلسطینی تازه کنیم. ما پیشرفت را ایجاد کردیم. ما میخوایم فورا شروع کنیم، میخوایم اونو با گذوه چهارتایی شر.ع کنیم، ما میخوایم فورا این کارو بکینم، نمیخوایم وقت رو تلف کنیم. هدف ما صلح است نه جنگ و وقتی ما جنگی را میبریم اونو پیروزی حساب نمیکنیم. برای ما پیروزی صلح است نه جنگ. ما زور داریم نباید از زور استفاده کنیم مگر اینکه چاره دیگه ایی نداشته باشیم و وقتی چاره ایی داریم صلح میخوایم و فکر میکنم حزب الله درسشو گرفته و اونا شلیک رو متوقف کردن، کسی جلو اونا رو نگرفت مگر عکس العمل ما. امیدوارم حماس هم درس بگیره و شلیک رو متوقف کنه و گفتگو در مورد همه چیز رو شروع کنه که ما میتونیم با صحبت و نه شلیک موفق بشیم و این موضع اسرائیل بوده و هست و خواهد بود.
از شما ممنونم آقا.
Moderator: This has been a powerful and passionate debate. It’s a debate that tonight can go on for hours but we have already gone well past our closing time. I mean…
ناظم: این مناظره قدرتمندانه و پر حرارتی بود. مناظره ایی که امشب میتونه ساعتها ادامه داشته باشه اما قبلا از وقت اختتاممون کاملا گذشتیم. منظورم ...
Erdogan: One minute.
اردوغان: یک دقیقه.
Moderator: Mr. Prime Minister…. With apologies to Mr. Prime Minister Erdogan…
ناظم: آقا ینخست وزیر...با پوزش از آقای نخست وزیر اردوغان...
Erdogan: One minute, one minute, one minute…
اردوغان: یک دقیقه، یک دقیقه، یک دقیقه...
Moderator: Well, I…
ناظم: خوب، من...
Erdogan: One minute! It can’t be! One minute! One minute!
اردوغان: یک دقیقه! یک دقیقه بمن وقت بدین! یک دقیقه! یک دقیقه!
Moderator: Ok, but I’m gonna hold you to the one minute please.
ناظم: باشه، اما میخوام شما را در یک دقیقه نگهدارم لطفا...
Erdogan: Dear Mr. Peres, you are older than I am. And you have a very strong voice. I feel that you feel guilty and that’s why your voice was so loud. My voice is not going to be so loud because you know what I’m going to tell you. You know very well how to kill. I know very well how you killed and murdered children on the beaches [of Gaza]. There are two people, two former Prime Ministers of your country, who said something very significant to me. One of them said: “When I entered Palestine in a tank I was happy.” When the tanks entered Palestine they were happy. That’s how some of your Prime Ministers felt. Here you’re talking about figures. I can give you names, perhaps some of you feel curious. I condemn the ones who applaud cruelty. Because applauding these people who have murdered children is a crime against humanity. We can’t overlook that reality. Look, here I have taken many notes [about Peres intervention] but now I don’t have the possibility to answer them all. I only will tell you two more things about this issue. The first one…
اردوغان: جناب آقای پرز، شما مسنتر از من هستید. صداتون بلند در مییاد. میدونم که بلند کردن صداتون تا این حد باد روانی یک حس گناه هست. و صدای من اینطور بلند نخواهد بود شما هم اینو میدونین. اما در مورد کشتن: شما کشتن رو خوب بلدین. خوب میدونم کودکان تو پلاژها رو چطور کشتین و چطور هدف قرار دادین. دو نفر بودن دو نفر که تو کشورتون نخست وزیری کردن خرفهای بمن گفتن که برای من اهمیت داشت. نخست وزیرهایی دارین که میگن: "وقتی روی یک تانک وارد فلسطین میشم خودم رو طور دیگه ایی قاتل خوشبخت احساس میکنم." نخست وزیرانی داشتین که خودشون رو در ورد به فلسطین قاتلان خوشبخت می نامیدند. و شما در اینجا دارین به من آمار میدین. شاید یکی که اهمیت بده در میان شما باشه [خطاب به حضار] کسانی رو هم که این ظلم را تحسین کردند مورد خطاب قرار میدهم. چون کسانی رو که این کودکان را کشتن ، کسانی رو که این انسانها را کشتن برخاستن و تشویق کردن هم بظن من یک جرم علیه بشریت است. نگاه کنین ما نمیتونیم اینجا حقیقتی رو به یه کناری بیندازیم. من اینجا یادداشتهای زیادی برداشتم اما اینجا فرصت پاسخوگیی به تمام آنها را ندارم. فقط اینجا دو تا کلوم بهتون خواهم گفت...
Moderator: Prime Minister, we can’t start the debate again.
ناظم: میبخشین آقا، نمیتونم دوباره بحثو شروع کنم...
Erdogan: Excuse me. The first one, the first one…
اردوغان: لطفا. یک دقیقه،[حطاب به ناظم] یک...[خطاب به حضار]
Moderator: I’m sorry…
ناظم: متاسفم...
Erdogan: Don’t interrupt me.
اردوغان: خرف منو قطع نکنین
Moderator: We really do need to get people to dinner.
ناظم: ما واقعا باید جماعت ببریم شام.
Erdogan: The Torah’s 6th Commandament says: Thou Shalt Not Kill. But they have killed Palestinians. The second thing, look, is very interesting. Gilad Atzmon: “Israel’s barbarity is way beyond cruelty.” He’s Jewish. Then, there is international relations professor from Oxford University Avi Shlaim, who served in the Israeli army. He has said the following in the English newspaper The Guardian: “Israel is a rogue state”.
اردوغان: در ماده 6 تورات گفته میشود که: نباید بکشید! اما اینجا کشتن هست. دوم: نگاه کنین این خیلی جالب است گیلاد آترمون میگوید: اسزائیل چیزی فراتر از ظلم و بربریت است. یه یهودی آوی شلیم که در ارتش اسرائیل خدمت کرده و استاد روابط بین الملل دانشگاه آکسفورد است به روزنامه انگلیسی گاردین میگوید:" اسرائیل یه دولت سرکشی است".
Moderator: Prime Minister, Prime Minister. I wanna ask to our host. Thanks.
ناظم: نخست وزیر، نخست وزیر. باید از میزبانمون بپرسم. متشکرم.
Erdogan: I also want to thank him as for me it’s finished. For me, for me Davos is finished. I will not come back again to Davos, you should know, here is finished. You don’t let me speak. He’s been talking for 25 minutes, and I only could talk 12 minutes. It can’t be. [He gets up and goes away, the Secretary of the Arab League shakes his hand].
اردوغان: میخوام از ایشان هم تشکر کنم. برای من داووس دیگه تموم شد. دیگه به داووس نخواهم اومد اینو باید بدونید اینجا تموم شد. شما اجازه نمیدین من صحبت کنم. اون 25 دقیقه صحبت کرد من فقط 12 دقیقه. این غیر قابل قبوله.
دوستان امسال از سوی مجامع بین المللی بعنوان سال زبان مادری اعلام شده است و پیشنهاد شده است یادگیری حداقل سواد زبان مادری یعنی خواندن و نوشتن را همه یاد بگیرند. با این حال نژادپرستی و تنگ نظری نژادپرستان هنوز هم راه هر گونه حرکتی در این زمینه را بسته است ولی ما به تقلا و تلاش خود ادامه خواهیم داد و این سد نامیمون کوردلان را خواهیم شکست.
هم اکنون در حمایت از زبان مادریمان دوستان حرکت ملی کمپینی اینترنتی ترتیب داده اند و به جمع آوری امضا در این مورد پرداخته اند. شما هم میتوانید با رجوع به لینک www.anadili.orgاز زبان مادریتان حمایت کنید و صدای خود را بگوش جهان برسانید.
متن کمپین:
تعلیم وتربیت به عنوان ساختار اساسی تمدن بشری و پایه و اساس تفکرات انسانی در طول تاریخ محسوب می شود. در این میان یکی از بنیانی ترین اصل که این نهاد عظیم ( آموزش و پرورش) بر آن تکیه می دهد تعلیم هر فرد به زبان مادری خویش هست و طبق تعاریف قوانین بین المللی حقوق بشر و شاخه علمی فرهنگی وآموزشی سازمان ملل( یونسکو) و اعلامیه جهانی حقوق زبانی، انسانی با سواد اطلاق می گردد که بتواند به زبان مادری « بومی » خود بخواند و بنویسدواینکه این حق را برای همه مردمان روی زمین واجب دانسته اند و همچنین آیه ۲۲ سوره روم ( از نشانه های او است آفرینش زمین و آسمان و اختلاف زبان ها و نژادهاست، اینها آیات خداوند را برای انسان روشن می سازد ) صریحا برگوناگونی و عدم تمایز زبانها بر یکدیگر تاکید کرده است. بدین ترتیب برای ممانعت از نفوذ فرهنگ های بیگانه و برای جلوگیری از تعارضات روانی و حذف فرهنگ بد هویتی در جامعه و مضافا بعنوان یک حق ابتدایی و طبیعی، ما تورک زبانان آذربایجان و سایر نقاط تورک نشین کشور، بعنوان امضا کنندگان این کمپین طبق تصریح اصل ۱۵ قانون اساسی، خواستار اجرای اصل « آموزش به زبان مادری » در مدارس کشور در مقاطع مختلف تحصیلی آموزش و پرورش هستیم
متن تورکی:
Eytimlə öyrətim uygarlığın ən əsas nədəni, tarix boyu insanlığın təməl düşüncəsidir.
Buarada isə “Eytimlə Öyrətim” hər bir bireyin ən təməl gərəkçəsi olaraq, anadilində eytim almaqdır. Uluslararası insan haqları yasaların açıqlamalarında o cümlədən UNESCO və dünya anadil eytim haqqı bildirişində; Ancaq öz anadilində yazıb oxuya bilən, savadlı və eytimli sayılır. Bu doğal haq isə bütün insanlığa gərəkliyini özənlə vurğulamaqdadır.
Bu önəmli qonu ilə bağlı yenədə Quran`da rum surəsinin 22. ayətdə:”Onun (Tanrı`nın) yaratdıqlarından yerlə gög habelə çeşitli dil ilə soylardır, insanlığı aydınladan ulu Tanrının ayətlərindəndir”.
Bütün bu insani haqlara söykənərək, habelə olumsuz yabancıların ruhsal basqıları və aşağlıq kompleksliklə özünü danma və olumsuz duyğuların aradan qaldırılmasına görə, biz Azərbaycanlı Türklər ilə ölkənın bütün Türk yerləşim yerlerində yaşayan Türklərin, İran anayasasının kəskən şəkildə 15. maddəsində vurğuladığı kimi, bu kampanyanın imzalayanları olaraq istəyimiz; Anadildə öyrətimin bütün ölkə səviyəsindəki tüm oxullarda Eytimlə Öyrətimin başlanmasıdır.
گفتار دندان شکن اردوغان در مقابل دنیای استکبار و پرز نه برای انحراف افکار از فعالیتهای هسته ایی و نه برای سرپوش گذاشتن بر نژادپرستی بود. تنها حمایت از مظلوم و شکستن غرور قاتلان حق بجانب بود. این پیروزی بر دنیای اسلام و سربازان غیور تورک آن مبارک باد!
5
مسائل و دیرینه تاریخ نگاری ملی و جعل هویت ایرانی
حال که اهمیت و موقعیت واژه ایران مورد بحث قرار گرفت حال باید کاربرد تاریخی آن را مورد موشکافی قرار دهیم. بررسی قبلی مشخص کرد که از نظر تاریخی این گستره جغرافیایی نمایانگر هیچ نژاد، زبان یا فرهنگ منحصر به فردی نبود. حال مناسب خواهد بود جنبه های تاریخی و لفظی برخی شرق شناسان برجسته را مورد اشاره قرار دهیم که بطور ثابت باور بر همگونی و ایرانیت جوامعی که در دوره های مختلف تاریخی در سرزمین ایران میزیستند داشتند.
مهمترین مسئله در ارزیابی این تصور که همیشه یک هویت ایرانی وجود داشته در فهم متدولوژی ناسیونالیستی تاریخ نگاری معرفی شده بوسیله شرق شناسان قرن نوزده ریشه دارد. ریشه این مسئله هم میتواند در مکتب آریان و هم در گرایشات ناسیونالیستی خود پژوهشگران (در دورانی که این دو غیر قابل تشخیص بوده) یافت شود.
متدولوژی ناسیونالیستی پژوهشگران شرق شناس غربی بعد از اینکه اروپا تجربیات تاریخی را گذراند که منجر به شکل گیری هویتهای ملی در مفهومی تنگ آن شد اجتناب ناپذیر و حتی تا حدودی طبیعی بوده است. پیشرفت این هویتها نقطه نظر و ایدئولوژی محافل ادبی اروپایی را در توضیح تئوریهای تاریخی آنها تعیین کرد. دسترسی آسان و دست اول اروپائیان به اسناد شرقی شرق شناشان را به استفاده از رویکرد آکادمیک آمرانه در ابتنای گذشته و شکل دادن به شرق بر اساس تجربه اروپایی بر انگیخت. تمام نقد بسیار کم غربی که همزمان وجود داشت بوسیله ماکس و انگلس ، نامه های تکویلس به گوبینو1 و برخی دیگر از اروپائیان قرن نوزده و بیست نسبت به ملل اروپایی مطرح میشد دنیا را تحت تاثیر و تحول قرار میداد.
نسبت دادن تئوریهای نژادی به شرح تاریخی برخی ملتها یا حوادث (در این مورد نژاد آریان برای ایران) آگاهی نژادی بوسیله ملت تاریخی چون مئدها و پرژنها در مقابل دنیای سامی ها رسانده است. اما براستی تئوری آریان بسختی میتواند محصول قرن 18 و نوزدهم باشد، و ضرورتا نشان دهنده یک پدیده شناخته شده برای مردمان باستان نیست. هرتز در اثر نژاد و تمدن خود مینویسد: "نژاد آریان اولیه یک مفهوم کاملا فرضی است همانطور که هندو-اروپایی یک مفهوم زبان شاناختی محض است." 2 این حقیقت دارد که ظاهر زبانهای محلی یکی از عوامل اساسی در ظهور ملتها در اروپا بود، اما احساسات نژادی یکی از عناصر شد که بطریقی همگرایانه یک احساس ملی و ملت متحد ساخت.3 شرق شناسان تحت تاثیر جریان اصلی آکادمی غربی و مدل آریان، شروع به رسیدگی به مردمان گذشته با پیشینه پیچیده شان کردند و سعی نمودند (گاها بطور خیالی) از موضوعات مدرنی مثل نژاد و ملیت برای جوامعی در گذشته ایی دور که آگاهی آنها را ایده های غیر مدرن شکل داده بود نژاد و ملیت در بیاورند.با توجه به ساخت جوامع آریان در ایران فرضیات و انگاشتهای بی پایه بیشتر و بیشتر رواج یافت ولو اینکه هنوز ادله محکمی برای عرضه پایه هایی استوار برای چنین گمانه زنی های دلبخواهی وجود ندارد. هیچ کس نمیتواند در یادآوری این نکته نظر برلین که مناسب این موضوع و دیگر سازه های تاریخی است باز ماند : " بدون دانش کافی در مورد حقایق یک ساخت تاریخی چیزی بیش از یک افسانه چسبیده به آن نخواهد بود اثری از یک تخیل رومانتیک."4
ویدئو زیر فیلم پادشاه اورارتویی است که در خمارلی کنار آراز در محل ساخت پل پیدا شده بود هیچ کس از محل نگهداری آن خبر ندارد و میراث فرهنگی هم همینطور!!!
